50 LAT LEGENDY | 1966–2016

1 generacja
1966–1970

MENU

I generacja 1966 - 1970
Narodziny popularnego samochodu

Historia Corolli zaczyna się na początku lat 60., gdy okazało się, że mała Toyota Publica z silnikiem o pojemności 800 cm3, nie zaspokaja potrzeb bogacącego się japońskiego społeczeństwa. Potrzebny był większy model, który plasowałby się pomiędzy Publicą i Coroną - z silnikiem o pojemności 1.5 litra. Cena musiała być na tyle niska, by mogły sobie na nie pozwolić rodziny, a konstrukcja i wyposażenie - wystarczająco atrakcyjne, by auto stało się spełnieniem marzeń klasy średniej.

 

Stworzenie nowego auta powierzono inżynierowi

Tatsuo Hasegawie, który dał się poznać jako

kompetentny konstruktor i technolog.

- Samochód popularny musi spełnić różnorodne, często wykluczające się wymagania - podkreślał Hasegawa - nawet jeśli zapewnia najwyższy komfort i doskonale się prowadzi, ale jego utrzymanie jest zbyt kosztowne dla zwykłego użytkownika, nie spotka się z przychylnością klientów.

 

Przykładem tego podejścia był wybór silnika. Toyota zdecydowała się na chłodzoną cieczą, 4-cylindrową, rzędową jednostkę nowej konstrukcji, oznaczonej symbolem K, o pojemności 1100 cm3, o 0.1 litra większej od konkurencji. Dodatkowa pojemność zapewniała wyższą moc (równe 60 KM) i radość z jazdy.

Toyota Publica była zbyt mała dla bogacącego się społeczeństwa,

Corona zbyt duża. Potrzebny był model pośredni.

Corolla otrzymała nowatorskie, zwarte i lekkie zawieszenie MacPhersona, które zapewniało wysoki komfort jazdy. Był to jednak mechanizm nieznany inżynierom Toyoty. - Pierwszy prototyp rozpadł się już po pięciuset metrach. Po wielu zmianach konstrukcji, doprowadziliśmy ją do perfekcji i to zawieszenie stosowaliśmy w kolejnych modelach - wspomina Hasegawa.  Toyota dołożyła starań, by samochód był nowatorski i atrakcyjny. - Wybraliśmy 4-stopniową skrzynię biegów, choć powszechnie używane były 3-stopniowe - dodał Hasegawa.

Dźwignię zmiany biegów konstruktorzy przenieśli spod kierownicy na podłogę, pomiędzy indywidualne fotele kierowcy i pasażera. Nie mniej uwagi poświęcili kosztom utrzymania samochodu. Podwozie nie miało punktów smarowania. Olej silnikowy wymagał wymiany co 5 tys. km, filtr oleju co 10 tys. km, a filtr powietrza co 30 tys. km. Budując prototyp, konstruktorzy często przebywali w fabryce, aby na bieżąco wyjaśniać wszelkie wątpliwości, które mogły się pojawiać między projektantami i wykonawcami.

Toyota przygotowała nie tylko nowy samochód, ale i nowe fabryki. Z myślą o montażu Corolli powstał zakład w Takaoka, a silniki produkowała nowa fabryka w Kamigo. Oba zakłady należały do najefektywniejszych na świecie. Zostały wyposażone w najnowsze rozwiązania techniczne.

Nadwozia otrzymywały pokrycie elektroforetyczne, a pierwsza warstwa lakieru była nakładana elektrostatycznie. Pracę fabryki po raz pierwszy kontrolował komputer, dbający o płynny przebieg procesu produkcji i minimalizujący zapasy.

Bestseller Toyoty

Toyota zaprezentowała Corollę w październiku 1966 roku, przed otwarciem Salonu Samochodowego w Tokio. W tym samym roku, 5 i 6 listopada auto zostało przedstawione na specjalnie zorganizowanych pokazach w 86 salonach sprzedaży w całej Japonii. Model oferowano jako 2- i 4-drzwiowego sedana. Zgrabny samochód stał się sensacją, pokazy odwiedziło 1,3 mln ludzi, a duże zainteresowanie wkrótce przerodziło się w rekordową sprzedaż. Już w maju 1967 roku miesięczna sprzedaż Corolli przekroczyła 10 tys. sztuk. W tym samym miesiącu Toyota pokazała wersję kombi. Sprzedaż przekroczyła 167 tys. aut w 1968 roku i 248 tys. w kolejnym.

Tak narodziła się masowa motoryzacja. Corolla wzmocniła dominującą pozycję Toyoty na japońskim rynku i stała się wzorcem popularnego auta. - Stworzyła popyt na samochody rodzinne i rozpoczęła masową motoryzację Japonii - mówił prezes koncernu, Eiji Toyoda. Sukces Corolli sprawił, że już na początku 1968 roku konieczne stało się powiększenie fabryki w Takaoka. W tym samym czasie powstały zakłady, dostarczające komponenty zawieszenia, mechanizmy kierownicze i elementy układu napędowego. Równolegle rozwijał się dział badawczy, który w 1967 roku zbudował pod Fuji tor testowy.

Dzięki sukcesowi Corolli, który zapewnił fundusze na rozbudowę infrastruktury, z fabryk Toyoty mogło wyjeżdżać ponad milion samochodów rocznie. Już w październiku 1968 roku, miesięczna produkcja przekroczyła poziom 100 tys. samochodów. Kolejnym celem było podniesienie produkcji do 2 mln aut rocznie. Firma wzniosła w tym celu fabrykę w Tsutsumi, która w 1970 roku zajęła się m.in. produkcją elementów z tworzyw sztucznych. Rosnąca skala produkcji skłoniła inżynierów do stworzenia nowego systemu jakości. Właśnie na przełomie lat 60. i 70. w pełni ukształtował się słynny System Produkcji Toyoty.

Rok wcześniej, sieć sprzedająca Corolle zmieniła nazwę z Publica na Corolla. Rynkowy bestseller otrzymał gęstą sieć dealerską. Corolla odniosła sukces także w USA, gdzie trafiła w 1968 roku. W rezultacie sprzedaż Toyoty na tym rynku wzrosła z 98 tys. w 1968 roku do 155 tys. rok później. Samochód otrzymał tarczowe hamulce i silnik o pojemności zwiększonej do 1.2 litra i mocy 68 KM. Dzięki Corolli, Toyota zajęła w 1969 roku drugie miejsce na liście najpopularniejszych importowanych marek w USA.

Copyright © Toyota Motor Poland Ltd. Sp. z o.o.